من کلا یک دفتر جهت چک نویس یا به قولی چرک نویس دارم و یک روان نویس مشکی که هروقت می خواستم چیزی توو این بلاگ بنویسم، اول اونجا نوشته میشه تا با کلی ویرایش اینجا قرار بگیره. قبلا هم یکی بود از این دفترها که ....
دیگه خداحافظ همتون به سبک غرام گندم گون، نه به سبک محمدرضا اسماعیل طهرانی
پ.ن۱: این بلاگ همینجوری می مونه، حذفش نمیکنم اما دیگه بروز نمیشه، اگر یه روزی باز کردید و نشد از آدرس اصلی خود بلاگفا باز کنید، میشه. غرام گندم گون
پ.ن۲: هرکسی آدرس رو براش نفرستادم نظر بذاره تا بدم بهش البته به برخی عمدا ندادم به برخی هم به دلیل نداشتن آدرس ایمیل ندادم.
پ.ن۳: این بلاگ رو وقتی داشتم اسم گذاری می کردم به نام "غرام گندم گون" این آهنگو گوش میدادم: سعید شهروز با نام تو باید جای من باشی. (تو باید جای من باشی، بیبینی در تو چی دیدم ... )
پ.ن۴: الان هم دارم این آهنگو گوش میدم: سعید شهروز با نام ما عاشق هم بودیم. (از من که گذشت اما، این رسم رفاقت نیست.)
پ.ن۵: صبر حد نداره، قبول، اما من ایوب نیستم.
پ.ن۶: تشکر از همه اونایی که خوندن متن هارو و کلی انرژی مثبت دادن. ممنونم از همتون.
ادامه مطلب
